opc_loader

CANARISCH ISLANDHOPPEN

In een strak schema van verplaatsen, verkennen, kijken, fotograferen en noteren, hoppen Nico de Boer en Henny Weel in veertien dagen over vier Canarische Eilanden met als doel zoveel mogelijk te zien. Een ontdekkingsreis met vliegtuig, boot en auto. En racefiets. Want juist als je de toeristische gebieden wat wilt mijden, ervaar je met de fiets vaak de puurheid en de verschillen tussen de eilanden.
Tekst Nico de Boer fotografie Nico de Boer & Henny Weel

Canarische Eilanden

'Juist als je minder bent gericht op de overvolle toeristische gebieden en dus ook het binnenland intrekt, dan is de racefiets een ideaal vervoermiddel'

Juist als je minder bent gericht op de overvolle toeristische gebieden en dus ook het binnenland intrekt, dan is de racefiets een ideaal vervoermiddel. Voor een fietstocht over Gran Canaria, Tenerife, Lanzarote en Fuerteventura is enige fietservaring wel aan te bevelen, want de bergen op de eilanden zijn steil. Henny en ik trekken veertien  dagen uit voor deze missie. Wat betekent dat ons schema strak is gevuld met drie tot vier dagen per eiland, waarbij in principe een rit met de racefiets plus een verkenning met de auto en een gids op ons programma staan. 

1. Gran Canaria

We vliegen op zondagmorgen naar Las Palmas op Gran Canaria. De vooraf gereserveerde huurauto staat al klaar en het autoritje vliegveld - centrum Las Palmas is een peulenschil. Bij het opvallende blauw betegelde modernistische cafeetje San Telmo op het plein in het gelijknamige park, hebben we afgesproken met Odavia Bueno, een Canarische gids die dertien jaar in Nederland woonde. Zij laat ons het oude Las Palmas zien, we lunchen samen in een oorspronkelijk Canarisch restaurant (El Herreño) en ik krijg documentatie over het eiland, waaronder ook fietsroutes. Wij vertrekken om half vijf naar ons landelijke Hotel Rural Las Calas in de bergen bij San Mateo. Enerzijds om ver verwijderd te blijven van de drukte en het massatoerisme, anderzijds om dichterbij het hoogste punt van Gran Canaria te zitten, zodat ik daar korter naartoe kan fietsen.

'We vertrekken om half vijf naar ons landelijke Hotel Rural Las Calas in de bergen bij San Mateo. Enerzijds om ver verwijderd te blijven van de drukte en het massatoerisme, anderzijds om dichterbij het hoogste punt van Gran Canaria te zitten'

De volgende morgen halen we de gereserveerde huurfiets op in Playa des Inglès bij Happy Bike. Henny gaat op bezoek bij haar Nederlands-Spaanse vriendin in San Augustin. Ik fiets het circuit Maspalomas - Ayagaures - Maspalomas, naar het stuwmeer Embalse de Gambuesa, een rit van 26,3 kilometer, maar met een bergje (Cima Pedro de González van 12%). Met het vertrekstukje vanuit Playa de Inglès en retour naar San Augustin kom ik toch aan de vijftig kilometer. Overigens zijn er nog zeven van dit soort routes  - in keurige handzame boekjes en variërend met routes van veertig tot honderd kilometer - te verkrijgen bij het Patronato de Turismo de Gran Canaria. 's Middags bezoeken we nog het toeristische, maar fraaie Puerto de Mogán alvorens we terugkeren naar ons bergdorp. De volgende dag staat er een klim gepland naar de hoogste top van Gran Canaria, de Pico de las Nieves vlakbij ons verblijf in San Mateo.

Gran Canaria

Als ik de volgende ochtend vroeg vertrek is het koud en druilerig weer. Bovendien ligt de top verscholen in dichte mist. Op het afslagkruising naar de top besluiten ik de weg rechtdoor te vervolgen naar het uitzichtpunt Cruz de Tejeda. We zien we de Roque Nublo, de karakteristieke rots die als een standbeeld hoog boven de bergen uittornt en het symbool van het eiland is.

'Ik daal af naar Tejeda, zie Henny op een terras aan de koffie en warm me ook even op in de doorbrekende zon, om even later mijn weg te vervolgen naar Artenara'

Ik daal af naar Tejeda, zie Henny op een terras aan de koffie en warm me ook even op in de doorbrekende zon, om even later mijn weg te vervolgen naar Artenara , het hoogste dorp van Gran Canaria. Wat een klim. Tegen de avond rijden we nog even naar Las Palmas, parkeren de auto in een parkeergarage en nemen de bus richting haven om een immens grote carnavalsoptocht te zien, een spektakel van een heel andere orde. Onze laatste dag op dit eiland is een visdag in de hoop nog eens een marlijn te vangen. We vertrekken met de boot Fish on van de jonge ondernemer Perico vanuit het plaatsje Pasito Blanco. We vangen niks, maar het zonnige dagje op zee is een heerlijke afsluiter.

2. Tenerife

De volgende dag vliegen we in dertig minuten met de Canarische maatschappij Binter van Gran Canaria naar Tenerife (vliegveld Norte). We halen wederom onze huurauto op en rijden naar Icod del Alta, niet te verwarren met Icod de los Vinos dat overal op de borden staat. Het blijkt een miniplaatsje in het noordwesten in de bergen boven het stadje Los Realejos. Na enig gezoek komen we aan in Casa Rural Casa Blanca, ons landelijke verblijf voor drie nachten. Er komen twee stralende mensen op me af, Beatriz en Eduardo Acevedo van het jonge fietsbedrijf Canarias Cycling. Ik krijg eilandtips, de weersverwachting en twee routes voor de komende dagen. 

Tenerife

De berg El Teide (3710 meter) op Tenerife moet je hebben opgefietst, zeggen ze in Spanje. Maar wel op een heldere dag zodat je hem kunt zien. Want vaak genoeg ligt hij verscholen in een dik pak wolken. Op mijn geplande dag is het zonnig, dus ga ik er vol verwachting tegenaan. Ik spreek met Henny af dat zij met de auto vooruit rijdt en stopt bij elke Mirador, een uitzichtpunt met parkeerplaats. Vanuit het beeldschone La Orotava gaat het slingerend steil omhoog. Ik betwijfel of ik de juiste versnellingen heb om deze puist op te komen. De weg is 43,67 km lang met als hoogst befietsbare punt 2360 meter. Al snel zit ik in een lekker ritme. Dansen, dansen, dansen. Dansen op de Vulkaan - het liedje van De Dijk - gonst door mijn hoofd.

'De eerste vijf kilometer gaan prima, maar daarna verschijnen er touringcars, auto's en motoren die zich omhoog wurmen en mij angstig dichtbij passeren'

De eerste vijf kilometer gaan prima, maar daarna verschijnen er touringcars, auto's en motoren die zich omhoog wurmen en mij angstig dichtbij passeren. Nadat ik viermaal bijna ben platgedrukt tegen de vangrail en een groep tegemoet komende motorrijders veel te hard naar beneden zoeft en mij bijna raakt, staat mijn besluit vast. Ik stop. Even later stap ik bij Henny in de auto, rijden we naar boven en doen wat alle toeristen doen. Met de gondel naar de top in de sneeuw. Nog even heb ik de ijdele hoop El Teide te kunnen afdalen, maar als ik dat van plan ben, gaan ook alle touringcars en automobilisten terug naar beneden. Ik ben een illusie armer.

Een andere route is een rondje van slechts 48,5 kilometer, maar 'slechts' krijgt een heel ander gezicht als je de karakteristieken van de route bekijkt: laagste punt anderhalve meter, hoogste punt 1.117 meter, dus absoluut een pittige rit. Ik fiets van Garachico naar Buenavista del Norte tot Santiago del Teide, waar Henny op me wacht met de auto. We gaan nu eerst een zwart strandje bezoeken met de naam Playa de San Juan, met uitzicht op eiland La Gomera om in de namiddag het resterende deel van de route terug naar Garachico te fietsen. Een heerlijke tocht met het zonnetje in mijn nek. Met bezoeken aan het in onze ogen lelijke Puerto de la Cruz, het karakteristieke La Guancha, het authentieke, pittoreske en steil op de berg gebouwde Icod de los Vinos en het prachtige La Orotava, waar iedere straat een monument is, sluiten we ons bezoek aan Tenerife af. In vijftig minuten vliegen we van Tenerife naar Lanzarote.

3. Lanzarote

Zwart-wit, dat is de typering van Lanzarote. Ofwel, witte dorpjes tussen het zwarte lava, waarbij kunstenaar César Manrique beeldbepalend is geweest om het oorspronkelijke karakter van het eiland te behouden. Zo heeft hij bewerkstelligd dat alleen de traditionele kleuren groen, blauw en bruin gebruikt mogen worden voor deuren en kozijnen, er alleen laagbouw is toegestaan en de huizen wit geschilderd dienen te zijn.

Lanzarote

Ook grote reclame-uitingen zijn verboden om het massatoerisme (beton en neon) tegen te gaan. Opvallend zijn de zeven kunstzinnig draaiende windobjecten, de Juguentes del Viento, op de diverse rotondes. Bijzonder is ook zijn voormalige fraaie woonhuis in een lavatuin dat nu dienst doet als binnen- en buitenmuseum. Er zijn mensen die het eiland teveel een kunstpark vinden, maar ik vind het prachtig. Zelfs de enige uitzondering, het zeventien verdiepingen tellende Arrecife Grand Hotel, dat als een soort vuurtoren 's avonds een lichtbaken is. 

4. Fuerteventura

Fuerteventura bereiken we met de ferry van Playa Blanca naar Corralejo. De huurauto regelen kost wat tijd en het is al schemerig als we op pad gaan naar Las Playitas, dat bij Gran Tarajal aan de oostkust in de knik van het eiland ligt. We nemen de FV1 naar het zuiden en rijden door een fascinerende zandbak; een Sahara landschap onder een goudgele gloed van de ondergaande zon, gevolgd door een desolate aanblik van talloze niet afgebouwde, troosteloze appartementencomplexen zo in het halfdonker. Pas de volgende morgen bij het opstaan zie ik in wat voor fantastisch vakantie sportcomplex we verzeild zijn geraakt. Net als Club La Santa op Lanzarote is Las Playitas dat op Fuerteventura.

Fuertaventura

Eddy oftewel Eduardo, een Amster­dammer die al jaren gidst op de Canarische Eilanden, stapt de volgende dag bij ons in de auto voor een rondrit. Het eiland oogt kaal en verlaten, maar als je de schoonheid van de leegte probeert te zien zien, is het fraai. We eten een heerlijk visje in het originele Canarische restaurant Las Cuevas de Ajuy aan een zwart zandstrand in Ajuy. De volgende dag maak ik een rondje via Juan Gopar naar Tuineje en door naar Pájara, Betancuria en Antigua, om vanaf Tuineje af te dalen terug naar ons verblijf. Een rit van 84 kilometer met bulten van 300, 400 en 600 meter boven zeeniveau. Deze dag leer ik waarom Fuertaventura zich laat vertalen als ‘sterke wind’.

Fuertaventura

Conclusie

Op alle eilanden kan je prima fietsen. Maar diezelfde routes kan je natuurlijk ook met de auto of motor doen. Er is natuurlijk een groot verschil waarvoor iemand op vakantie gaat. Wil je verblijven in toeristische oorden als Maspalomas, San Augustin, Playa del Inglés of Meloneras en wil je ook af en toe fietsen, dan is Gran Canaria een goede optie. Voor Tenerife geldt eigenlijk hetzelfde met de badplaatsen als Playa de las Américas, Los Cristianos, Puerto Santiago, Los Gigantes of Puerto de la Cruz. Maar let wel: het is op deze eilanden erg steil en voorturend pittig klimmen op Alpen- en Pyreneeën-niveau. Ik verbleef op beide eilanden in de bergen om sneller naar de toppen te kunnen fietsen en dan kies je automatisch voor een landelijk (en kouder) verblijf. Kies je voor een echte fietsvakantie en neem je bijvoorbeeld ook je eigen fiets mee, dan zijn Lanzarote en Fuerteventura de aangewezen plekken. Vooral als je dan kiest voor de vakantie/sportaccommodaties Club La Santa of Las Playitas. 

Eten en drinken op de Canarische Eilanden

Lanzarote heeft het beste asfalt, is kleinschaliger, wat minder steil en heeft wat minder wind dan Fuerteventura dat wellicht uitdagender is, autoluw en ruiger met echt behoorlijke bergen en stevige klimmen. Tot slot: de Canarische eilanden zijn een fantastische winter- of voorjaarsbestemming. En ook dit eilandhoppen is een aanrader als je wat avontuurlijker bent ingesteld en andere dingen van diverse eilanden wilt zien dan alleen maar stranden en zee. En je hoeft vanzelfsprekend niet zoals ik te fietsen. Bergwandelen is ook een optie. Of gewoon rondrijden met de auto. Ook het verplaatsen met het openbaar vervoer is te doen, want dat is behoorlijk geregeld. Ga dan vooral de minder toeristische plekken zien, en het binnenland in. Want zee en strandvertier is veelal overal hetzelfde. En juist die variatie aan indrukken maakt het beeld van deze eilanden compleet. 

Onze magazines

Reismagazines van Meridian Travel

GoAmerika Magazine
Canada Magazine
Australië Magazine
Indonesië Magazine
GoNewYork Magazine
WINTER Magazine
Outdoor & Avontuur
WILD Magazine
De Mooiste Rondreizen

 

Lees alles online

Online toegang tot al onze uitgaves

Ontvang ons magazine en krijg tevens online toegang tot al onze publicaties!

Lees verder


Nieuwsbrief

Meld je aan voor onze nieuwsbrief en blijf op de hoogte!

Aanmelden kan hier

Wild South van Martin Schäfer

BOEK | Wild South van Martin Schäfer

Wild South, portretten uit het zuiden van de Verenigde Staten is een schitterend naslagwerk voor liefhebbers van de Verenigde Staten en dan met name de zuidelijke staten. Auteur Martin Schäfer reisde onder meer door Louisiana, Mississippi, Alabama en Tennessee. 
Lees verder