opc_loader

Actie en avontuur op Spitsbergen

Bij winterse activiteiten zoals hondenslede- en sneeuwscootertochten wordt vaak aan Finland en Lapland gedacht. Een enkeling zal nog Groenland opperen, maar aan Spitsbergen zullen toch weinig mensen denken. Zonde! Tekst Jonneke van Eijsden , fotografie Sander Drooglever, Sanne van Egmond

Het kan heel koud zijn op Spitsbergen

'Het Isfjord met al zijn zijfjorden, waaraan ook het administratieve centrum Longyearbyen ligt, is voor het overgrote deel bevroren'

Want dit eiland, dat halverwege de Noordkaap en de geografische Noordpool ligt, heeft ook veel spectaculaire avonturen in petto.  Nadat half februari de zon zich weer boven de horizon vertoont,  gaan de hondenslede-, sneeuwscooter- en skitochten namelijk van start. De toendra is dan nog bedekt met een dikke laag sneeuw. Het Isfjord met al zijn zijfjorden, waaraan ook het administratieve centrum Longyearbyen ligt, is voor het overgrote deel bevroren. Hierdoor kun je vanuit Longyearbyen per sneeuwscooter of hondenslede de mooiste tochten maken. Verder kun je verschillende wandelingen - met of zonder sneeuwschoenen - en skitochten maken. Tijd dus om af te reizen naar het winterse Spitsbergen!

Binnenin een gletsjer

We beginnen onze winterweek met een dagtocht naar de grotten van de Longyeargletsjer. Een ijskoud avontuur, dat op sommige punten werkelijk adembenemend is. Soms van de kou, maar vaker vanwege de prachtige ijssculpturen die hier gevormd zijn. Om bij de ingang van de grotten te komen, word je vanuit Longyearbyen met een soort rupsvoertuig of hondenslede vervoerd. Ter plaatse aangekomen, krijg je een mijnwerkershelm met lampje op, waarna je afdaalt in de spelonken van de gletsjer. Het smeltwater heeft hier in de zomer enorme gangen uitgesleten. Het ‘plafond’ is bezaaid met de mooiste ijskristallen: een atelier in een gletsjer. ’s Middags bezoeken we in Longyearbyen een mu­seum, dat verhaalt over het leven in dit Arctische gebied. Er wordt niet alleen aandacht aan planten en dieren geschonken, maar ook aan de verschillende menselijke activiteiten die hier hebben plaatsgevonden. Zoals de walvisjacht, de vroege expedities naar de geografische Noordpool, het exploiteren van verschillende bodemschatten en de Tweede Wereldoorlog. 

Hondenslede

Laat in de middag hebben we een bijeenkomst ter voorbereiding van de hondensledetocht die  morgen zal starten. Wie denkt dat een hondensledetocht een makkie is, heeft het mis. Staande achterop de slede is het werken, zeker bij temperaturen die variëren van rond het vriespunt tot twintig graden onder nul. Voor ons staat een driedaagse hondensledetocht op het programma. De tocht brengt ons naar het ingevroren Nederlandse zeilschip Noorderlicht. Een tocht over fjordijs, gletsjers en door prachtige, besneeuwde valleien.

Sledehonden op Spitsbergen

Als we de volgende morgen opstaan, zien we meteen dat het een mooie dag zal worden. Het is helder en vriest dat het kraakt.  Vanuit het pension worden we naar de kennels gebracht. De honden staan vol ongeduld te wachten om in het harnas gehesen te worden. Eén voor één worden ze aangelijnd. We zijn klaar om te vertrekken. Nog maar net onderweg heeft zich al een flink rijplaag op de rand van onze jaskragen gevormd. De honden draven driftig. Soms te enthousiast. En dan is het erg hard werken om het span in het gareel te houden.

Gelukkig is er ook nog tijd om te genieten. Prachtige wolken formaties kronkelen over de bergrug heen als we door de valleien gaan. In de verte verschijnt het silhouet van het Noorderlicht aan de horizon. Door de heldere lucht lijkt het schip dichterbij te liggen dan in werkelijkheid het geval is, maar we bereiken het zeilschip voor het donker. Hier wacht ons een heerlijk warme maaltijd en een bed. Maar eerst moeten de honden verzorgd worden. Ze krijgen eten en een handje stro om op te slapen. Net voor we weer aan boord gaan voor de nacht, zien we plotseling een geelgroene streep aan de hemel ontstaan. Het Noorderlicht! Ondanks de kou blijft iedereen ademloos kijken hoe het lichtspel zich ontwikkelt. Strepen, waaiers, gordijnen, het is geweldig om te zien. Meer dan een uur duurt het spektakel, voordat het even plotseling als het gekomen was weer verdwijnt.

Ingevroren

De nacht doorbrengen op een in het ijs vastgezet schip is een vreemde gewaarwording. Je bent aan boord, maar hoort geen water klotsen. Je denkt aan mannen zoals Willem Barentsz, Ernest Shackleton en Adolf Erik Nordenskiöld, die eeuwen geleden met hun schip onvrijwillig in het ijs vastzaten.
Ondanks de nachtelijke avonturen verschijnt iedereen de volgende ochtend bijtijds aan het ontbijt. Vandaag gaan we voor een korte tocht naar het einde van het Tempelfjord. Dat fjord loopt ’dood’ tegen het witblauwe ijsfront van de Nordenskjöld gletsjer. Het belooft prachtig te worden.  
Wanneer we genieten van het op de gletsjer doodlopende fjord, vinden de honden al snel dat we te lang stil staan. Ze zijn onrustig en willen verder. We keren terug naar het schip waar warmte en een maaltijd wachten. Ook de laatste ochtend aan boord is er geen tijd om uit te slapen. De honden worden weer ingespannen voor de tocht terug naar Longyearbyen. Het weer is vandaag niet zo best. Halverwege belanden we in een sneeuwstorm. De hele wereld vervaagd en de hondenteams moeten dicht bij elkaar blijven om elkaar niet uit het oog te verliezen. We vorderen langzaam. Dichterbij Longyear­byen trekt de lucht weer open en zien we in de verte de kleurige huisjes verschijnen.

Een ingevroren schip op Spitsbergen

Sneeuwscooter

Het is even wennen aan het nieuwe vervoermiddel. Geen eigenzinnige honden, maar een krachtige viertaktmotor die in toom gehouden moet worden. Beschermd door een prima isolerend pak, handschoenen en motorhelm trotseren we opnieuw de vrieskou. We gaan nu in zuidelijke richting eerst over het fjord­ijs naar de Russische nederzetting Barentsburg, om van daaruit over land naar het puntje van de oever van het Isfjord te gaan. En de westkust, waar Kapp Linné Isfjord Radio gebouwd is, een plek waarvan de naam gedateerd is. De serene stilte wordt verbroken als de motoren gestart worden. Na ruim drie uur rijden, komen we in Barentsburg aan. Zo in de sneeuw ziet het er veel minder triest en naargeestig uit dan in de zomer. Na een lekkere warme lunch en een rondje lopen door de nederzetting zijn we klaar voor het tweede deel van tocht.  
Het landschap zoeft voorbij. Heel veel tijd om rond te kijken is er niet, je moet je aandacht bij het rijden houden. Als we stoppen om even wat te drinken, kunnen we eindelijk het landschap goed in ons op te nemen. Lang duurt het niet, we moeten door. Het is nog zeker drie uur rijden voordat we bij de westkust zijn. Hier bij Kapp Linné is een radiostation gebouwd. De laatste jaren is de functie van Isfjord Radio veranderd van radiostation naar hotel. We worden zeer gastvrij onthaald na onze koude en inspannende tocht.

Er is hier echter wel een beperking: je kunt niet zomaar naar buiten lopen en een wandeling maken. De kans dat je een ijsbeer tegenkomt, is namelijk redelijk groot. Dus uitsluitend als groep en met een gids met geweer naar buiten. Vandaag hoeven we niet meer. Al tijdens het eten heeft de één na de ander steeds meer moeite om z’n ogen open te houden.

Het landschap van Spitsbergen

De volgende morgen worden we gewekt door het zonnetje dat door de spleet in de gordijnen schijnt. Buiten wacht een indrukwekkend landschap. We wandelen langs de kust en door het binnenland. Helaas zien we geen ijsbeer. Tegen het middaguur is het tijd om terug te rijden naar Longyearbyen. De terugweg is makkelijker dan de heenweg. Je raakt gewend aan de machine. Doordat het bijna windstil is, is het niet zo koud meer. Zo heb je toch tijd om te genieten van het landschap. Voordat het echt donker wordt, komen we in Longyearbyen aan.

Uitzicht over Longyearbyen

De laatste dag mogen we bewijzen dat we ook te voet nog wat waard zijn. Met sneeuwschoenen ondergebonden gaan we de Plateauberg bij Longyearbyen op. Het is prachtig weer, dus het uitzicht vanaf de top moet geweldig zijn. Maar zover zijn we nog lang niet. Ook al zijn het moderne sneeuwschoenen, omhoog wandelen kost de nodige moeite. Gelukkig wordt er gepauzeerd voor een kop hete thee en krijgen we de tijd om op adem te komen. Onze Noorse gids is er een die met ski’s aan geboren is en zijn hele leven al bergen beklimt. De andere deelnemers zijn mensen uit Oostenrijk, ook van die klimgeiten. Wij niet, wij komen uit het vlakke Nederland en dat is duidelijk te merken. Maar gelukkig halen ook wij de top, zij het enigszins buiten adem. En het uitzicht is adembenemend! De terugweg gaat een stuk makkelijker. Heel langzaam dringt door dat dit ons laatste avontuur op Spitsbergen is. Morgen gaan we weer terug naar het vlakke en groene Nederland. Toch nog maar even extra genieten van de laatste uurtjes in de sneeuw.

Voor reizen naar Spitsbergen, in zomer en winter, kunt u terecht bij Beluga Adventures. Op www.belugareizen.nl vindt u een selectie van de mogelijke winterreizen. Reizen op maat zijn ook mogelijk. Bel voor meer informatie 010 – 2950126.

Kaart van Spitsbergen


 

Onze magazines

Reismagazines van Meridian Travel

GoAmerika Magazine
Canada Magazine
Australië Magazine
Indonesië Magazine
GoNewYork Magazine
WINTER Magazine
Outdoor & Avontuur
WILD Magazine
De Mooiste Rondreizen

 

Lees alles online

Online toegang tot al onze uitgaves

Ontvang ons magazine en krijg tevens online toegang tot al onze publicaties!

Lees verder


Nieuwsbrief

Meld je aan voor onze nieuwsbrief en blijf op de hoogte!

Aanmelden kan hier

Wild South van Martin Schäfer

BOEK | Wild South van Martin Schäfer

Wild South, portretten uit het zuiden van de Verenigde Staten is een schitterend naslagwerk voor liefhebbers van de Verenigde Staten en dan met name de zuidelijke staten. Auteur Martin Schäfer reisde onder meer door Louisiana, Mississippi, Alabama en Tennessee. 
Lees verder