opc_loader

ELLIS ISLAND IN NEW YORK

Op 1 januari is het precies 115 jaar geleden dat Ellis Island haar deuren opende. Op dit legendarische eiland naast het Vrijheidsbeeld, kwamen bij elkaar zo'n twaalf miljoen immigranten de Verenigde Staten binnen, allen met de hoop een beter leven te vinden.

Het kleine eilandje in de monding van New York Bay in de Hudson vormde de eerste halte voor de meeste Europeanen die in de 19 e en 20 e eeuw hun geluk in Amerika zochten. Wie eerste of tweede klasse reisde, kreeg een kort onderzoek op het schip waarop ze de oversteek maakten; de theorie van de Immigratiedienst was dat als je een dergelijk ticket kon kopen, je geen gevaar vormde voor de samenleving. Reizigers in de derde klasse moesten echter eerst langs Ellis Island. Na aankomst volgde allereerst een gezondheidsonderzoek waarbij werd gecontroleerd op besmettelijke ziektes, chronische aandoeningen en handicaps. Wie niet gezond genoeg werd bevonden, kreeg een met zijn of haar aandoening corresponderende letter op zijn jas en werd vervolgens overgebracht naar het ziekenhuis op het eiland. Wie echter wel door de fysieke proef kwam, kreeg een lijst met 29 vragen onder zijn neus. Onder meer naam, beroep, ervaring en kapitaal werden genoteerd, waarna de poorten tot de Nieuwe Wereldd voor de immigrant openzwaaiden. Dit proces nam een paar uur tot een volle dag in beslag, afhankelijk van de drukte en het aantal ziektegevallen die de boot met zich meebracht. Sommigen zouden Ellis Island nooit verlaten; meer dan 3.000 hoopvolle Europeanen stierven in de ziekenhuizen, op enkele honderden meters van het vasteland. Slechts 2% werd geweigerd en teruggestuurd, op grond van ziekte, strafblad of krankzinnigheid.

Naam

Volgens de legende werden op Ellis Island vele ethnische namen ‘ver-Amerikaanst'; ‘Eichhorn' werd bijvoorbeeld ‘Horn' of ‘Kohnalvalsky' veranderde in ‘Cohn'. Volgens sommigen kwam dat omdat de medewerkers van de Immigratiedienst niet goed konden spellen en maar een gooi deden naar wat ze dachten te verstaan. Hoewel sommige naamsveranderingen kunnen worden bewezen, vertellen de officiële reisdocumenten een ander verhaal. Dat de oorspronkelijk achternamen van veel immigranten het vasteland nooit bereikten, kwam voornamelijk omdat men snel een echt verschil wilde maken in de grote enthousiaste massa die Amerika was. Een onuitspreekbare naam was daarbij alleen maar lastig, zeker bij sollicitaties en op het schoolplein.

Ellis Island

Papierwinkel

Met het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog in Europa nam ook de stroom immigranten toe. De faciliteiten op het kleine, grotendeels kunstmatig aangelegde eilandje kon de toevoer van vluchtelingen maar nauwelijks verwerken en er werden allerlei maatregelen genomen om de immigratie in te dammen. Zo werd een leestest ingevoerd, en kregen verschillende bevolkingsgroepen plotseling met quota te maken. Zo kregen Chinezen en Zuid- en Oost-Europeanen steeds vaker te horen dat Amerika voor hen te vol was, een poging om de ethnische samenstelling van de eerste groepen kolonisten in stand te houden. Nadat de vrede in Europa terugkeerde, was Amerika een heuse wereldmacht geworden. Gelukszoekers die wilden emigreren, diende zich voortaan bij het consulaat in het desbetreffende land te melden. Vanaf 1924 kwamen dan ook alleen nog mensen terecht die problemen hadden met de papierwinkel of slachtoffer waren geworden van de oorlog.

Trainingskamp

Gaandeweg claimde Defensie zijn grondgebied weer terug – tot 1892 was het eilandje eigendom van het leger, dat er enkele kanonnen had gestationeerd. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het eiland gebruikt als trainingskamp en om krijgsgevangenen op te sluiten. In november 1954 sloot Ellis Island voorgoed haar deuren, nadat zo'n twaalf miljoen immigranten waren gepasseerd. In 1965 werd Ellis Island door president Lyndon B. Johnson verklaard tot nationaal monument, en maakt ook tegenwoordig nog deel uit van het Statue of Liberty National Monument. Het is, met jaarlijks twee miljoen bezoekers, een van de meest populaire bezienswaardigheden van New York, met een museum dat verhaalt over de omstandigheden waaronder miljoenen nieuwe landgenoten zich onder het volk schaarden. Van ongeveer de helft van alle in leven zijnde Amerikanen kan worden gezegd dat ze afstammen van een persoon die het land via Ellis Island binnenkwam. Hier werden ze geregistreerd voor ze over het land uitwaaierden. En wierpen ze hun eerste blik op het Vrijheidsbeeld, dat symbool stond voor een nieuw begin. Op een plaquette op een van de muren van wat nu het museum vormt, staat dan ook te lezen:

Give me your tired, your poor,

Your huddled masses yearning to breathe free,

The wretched refuse of your teeming shore.

Send these, the homeless, tempest-tost to me,

I lift my lamp beside the golden door!

Breng zelf een bezoek aan New York:

Artikel 1 tot 1 (van de 1 artikelen). Resultaat:1
Meridian Travel
6,95
Editie 2018 bevat o.a. de volgende onderwerpen: Door het wilde westen van Oregon De staat...
Artikel 1 tot 1 (van de 1 artikelen). Resultaat:1
Onze magazines

Reismagazines van Meridian Travel

GoAmerika Magazine
Canada Magazine
Australië Magazine
Indonesië Magazine
GoNewYork Magazine
WINTER Magazine
Outdoor & Avontuur
WILD Magazine
De Mooiste Rondreizen

 

Lees alles online

Online toegang tot al onze uitgaves

Ontvang ons magazine en krijg tevens online toegang tot al onze publicaties!

Lees verder


Nieuwsbrief

Meld je aan voor onze nieuwsbrief en blijf op de hoogte!

Aanmelden kan hier

Wild South van Martin Schäfer

BOEK | Wild South van Martin Schäfer

Wild South, portretten uit het zuiden van de Verenigde Staten is een schitterend naslagwerk voor liefhebbers van de Verenigde Staten en dan met name de zuidelijke staten. Auteur Martin Schäfer reisde onder meer door Louisiana, Mississippi, Alabama en Tennessee. 
Lees verder