opc_loader

CAMELTREKKING IN VICTORIA

“WWOOF” Nee, geen hond die met mij probeert te communiceren, maar een organisatie genaamd Willing Workers On Organic Farms. Wwoofen is een ideale bezigheid als je aan het backpacken bent door Australië. Zeker als je eens echt in de Australische cultuur wilt integreren of even weg wilt uit de hectiek van de stad. Je werkt in ruil voor kost en inwoning. In het WWOOF-boekje tref ik het volgende: “Camel trekking business in the mountain country of Victoria. Camel trekking is very hands-on. Work includes everything from training new camels to leatherwork, saddlery, feeding & fencing…. Work is diverse and very outdoorish.”  Dit is net even wat anders! Tekst & foto’s Mariëlle Koudijs

Cameltrekking in AustraliëFoto Shutterstock

Ik hobbel in een oude gele jeep door de High Country. Veel wilde dieren zoals kangoeroes, echidna’s adelaars, vossen en cookaburra’s bepalen het beeld. Samen met de prachtige vergezichten vormt dit het decor van mijn ‘thuis’ voor de komende twee weken. Steve en Lise runnen de Cameltrekking en hebben een zoontje van 4 en dochter van 6 jaar, Marcus en Danielle. In een gammele caravan naast het huis heb ik mijn eigen stekkie. Het is eind herfst en de nachten zijn al behoorlijk koud aan het worden. Gelukkig heb ik een warme slaapzak. Sokken, trui en een extra deken geven me genoeg warmte om de nachten door te komen.

Trainen van camels

Ik werk hele dagen, plant boompjes, train de dieren, ververs het voer en pas op de kinderen. Het trainen van de camels is enorm enerverend, maar wel erg leuk. Het zijn eigenlijk dromedarissen want ze hebben maar één bult. We moeten vier jonge dieren trainen in het volgen, liggen en weer opstaan. Veel geduld is noodzakelijk en we zijn blij als we na uren oefenen een dromedaris zover hebben dat hij zonder al te veel moeite kan opstaan bij de term ‘ipna’ en gaat liggen bij het commando ‘hoosh down’. Na een aantal dagen hard werken mag ik, samen met Lise en twee gasten, mee op een twee-daagse cameltrek naar Mt. Sterling (1700m). De Camels worden in een trailer geladen en naar het begin punt gereden, daar zadelen we ze op en vertrekken we eindelijk. Gelukkig heb ik warme kleren bij me, want op sommige plaatsen is de vorst al zichtbaar. Grappig, in eerste instantie denk je bij dromedarissen aan de woestijn en niet aan een berglandschap! Toch gaat het perfect en volgen onze ‘ships of the dessert’ braaf het pad omhoog. Hoe hoger we komen hoe kouder het wordt. Het begint zelfs licht te sneeuwen! We trekken steeds meer lagen kleding aan: T-Shirt, shirt met lange mouwen, trui, nog een trui, gewatteerde bloesjas, windjack en zelfs daaroverheen trek ik een grote, lange Drizabone jas. Lekker warm, wind- en sneeuwdicht. Handschoenen en warme schoenen zijn ook geen overbodige luxe. Veel beweging krijgen we niet en we koelen zo snel af. Nou weet ik dat ik van paardrijden al een geweldige zadelpijn en cowboy benen krijg, hierbij blijkt dat nog 3x zo erg te zijn.

Cameltrekking in AustraliëFoto Shutterstock

Bevroren o-benen

We stoppen bij een berghutje. De schoolklas die we daar tegenkomen is stomverbaasd dromedarissen tegen te komen. Nu moeten wij nog van die hoge dieren af zien te komen. Gelukkig zijn ze al goed getraind en na “hoosh down” zakken ze door hun knieën om ons op wat menselijke hoogte af te laten stappen. Ze zakken als eerste door hun voorpoten en je moet je stevig vasthouden om niet met een enorme snelheid voorover van het beest af te duikelen. Met bevroren ‘O’ benen waggelen we naar de hut waar we bijkomen met een hete kop thee. De brandende kachel is ideaal om onze tenen bij te ontdooien. Deze hut is echter geheel bezet door de groep kinderen. Gelukkig weet Lise dat er aan de andere kant van de top nog een hut staat, The Timber Top Hut, waar we de nacht door brengen. Het is een eenvoudige berghut zonder luxe. We sprokkelen ons eigen hout, de wc is buiten in de vorm van een  ‘Dunny’ en warm water moeten we zelf koken. Nadat we onze spullen hier hebben geïnstalleerd, leggen we het laatste traject naar de top af. Wat een ervaring om samen met Camels op de top van deze berg te staan. Een adembenemend uitzicht over de heuvels en de omgeving van de High Country. Een paar zonnestralen breken door. Na een uur op de winderige en koude top komen we opnieuw verkleumd bij onze hut. Een stevige maaltijd, ‘billy tea’ en een warm vuur doen wonderen. ‘s Nachts giert de wind rond de hut en er valt behoorlijk wat sneeuw, genoeg om het gras volledig me te bedekken.

Een waarschuwingsbord voor overstekend wildFoto Shutterstock

Afdaling

De volgende ochtend schijnt de zon, de wind is gaan liggen en in een T-shirt kunnen we aan de afdaling beginnen. Wat een verschil met gisteren. Met de inmiddels opgekomen spierpijn beginnen we vol goede moed aan de terugweg. Heuvel af is echter nog veel pijnlijker en we lopen daarom veel naast onze inmiddels trouw geworden vierbener. Smalle paadjes, blubberige trajecten en losliggende rotsen schijnen een groter probleem te zijn voor ons dan voor de dieren. Bij het Razorback Hilton, een oude hut die zo is weggeplukt uit een western, hebben we ‘campfire-lunch’ tussen de koeien. “You’ve got to learn to swing the Billy”, zei Lise. Niet veel later sta ik met een blikje kokend water en theeblaadjes in de rondte te zwaaien, ik lijk wel gek! Op deze manier krijgt de thee een betere smaak, zegt men. Zonder een druppel te morsen klaar ik de klus en genieten we van een heerlijke kop thee. Een fantastische afsluiting van een geweldige tocht.

Onze magazines

Reismagazines van Meridian Travel

GoAmerika Magazine
Canada Magazine
Australië Magazine
Indonesië Magazine
GoNewYork Magazine
WINTER Magazine
Outdoor & Avontuur
WILD Magazine
De Mooiste Rondreizen

 

Lees alles online

Online toegang tot al onze uitgaves

Ontvang ons magazine en krijg tevens online toegang tot al onze publicaties!

Lees verder


Nieuwsbrief

Meld je aan voor onze nieuwsbrief en blijf op de hoogte!

Aanmelden kan hier

Wild South van Martin Schäfer

BOEK | Wild South van Martin Schäfer

Wild South, portretten uit het zuiden van de Verenigde Staten is een schitterend naslagwerk voor liefhebbers van de Verenigde Staten en dan met name de zuidelijke staten. Auteur Martin Schäfer reisde onder meer door Louisiana, Mississippi, Alabama en Tennessee. 
Lees verder