opc_loader

HIGHLIGHTS VAN NOORWEGEN

Oslo

De stijlvolle hoofdstad van Noorwegen is een verademing binnen de vaak chaotische, onoverzichtelijke grote Europese steden van het vasteland. Een groot deel van de aantrekkingskracht van Oslo komt van binnen: de stad staat wereldwijd bekend om zijn rijke museumaanbod. Wij trokken gemakkelijke schoenen aan en lieten onze museumjaarkaart voor u wapperen.

Aan de kop van de gelijknamige fjord strekt zich de gemoedelijke hoofdstad van Noorwegen uit tussen steilbeboste hellingen die staalblauwe wateren van de natuurlijke baai omsluiten. Oslo’s ruime straten en pleinen ademen rust en ruimte, smaakvol en toegankelijk geordend voor zijn bewoners en bezoekers die er met aanstekelijke levenslust wonen, werken en genieten. Ruimte, veiligheid en welvaart overheersen hier, geperfectioneerd door die onweerstaanbare Scandinavische elegantie die de noordelijke Europese staten zo populair maakt. Maar weinig Europese hoofdsteden kunnen zich meten met het veelzijdige palet aan mogelijkheden, dat varieert van topsport tot gastronomie en van maritiem havenleven tot ontroerend boszicht. En dat alles vrijwel op loopafstand van elkaar. Dat hier slechts zo’n 500.000 mensen wonen, mag dan ook gerust een wonder heten.

Het centrum van Oslo, Noorwegen

Bryggen

Bryggen (Noors voor: De werf), ook bekend onder de naam Tyskerbryggen ("de Duitse werf") is een reeks Hanze -handelshuizen, aan de oostzijde van de fjord die Bergen binnengaat. Bryggen staat op de UNESCO-lijst van Wereld Cultuur Erfgoed .
Bergen is gesticht in 1070 . In 1360 was hier een kantoor van de Hanze gevestigd. Vanaf het moment dat Bergen een belangrijk handelscentrum werd, werden de werven verbeterd. De administratieve gebouwen van Bryggen werden door vooral Duitse klerken bewoond. De magazijnen waren gevuld met o.a. vis uit Noord- Noorwegen en granen uit Europa . Door de geschiedenis heen heeft Bergen vele branden doorgemaakt. Doordat de meeste huizen van hout waren, zijn er niet veel originele meer. Ook op Bryggen is dit van toepassing; een vierde van Bryggen dateert van na 1702 , toen de oude magazijnen en administratieve gebouwen afbrandden. De rest bestaat vooral uit jongere gebouwen, alhoewel er ook kelders zijn die uit de 15e eeuw dateren. Tegenwoordig herbergen de huisjes van Bryggen souvenirwinkeltjes, eet- en drinkgelegenheden en musea.

Rotstekeningen van Alta

De rotstekeningen van Alta (eigenlijk van Jiepmaluokta ) behoren tot het werelderfgoed . Ze bevinden zich even ten zuiden van de stad Alta in het noorden van Noorwegen . De tekeningen, men vermoedt dat het er zo'n 5000 stuks zijn, zijn in 1972 ontdekt. De tekeningen zijn verspreid over 60 groepen. Opvallend zijn de voorstellingen van de hekken die werden gebruikt (en nog worden gebruikt) om rendieren te drijven en te vangen. Dit is een bewijs dat deze techniek ten minste 5300 tot 6000 jaar geleden werd gebruikt. De oudste afbeeldingen zijn 6300 jaar oud, de jongste zijn van het begin van onze jaartelling. De afbeeldingen zijn eenvoudige figuren van elanden , rendieren, ganzen , vissen (o.a. een tarbot ), boten (soms met vissers, te herkennen aan het net) en mensfiguren. Ondanks de eenvoud zijn de dieren duidelijk als zodanig te herkennen. Mooi is bijvoorbeeld de eland met daarin een kleiner dier afgebeeld, het nog ongeboren jong. De afbeeldingen zijn met hamer en beitel in de harde rots geslagen en vormen een aaneengeschakelde rij putjes van slechts enkele mm diep. Om ze goed zichtbaar te maken zijn ze door de onderzoekers rood geverfd.

Staafkerk in Urnes

De staafkerk in Urnes ligt aan de Lusterfjord (Luster, provincie Sogn og Fjordane te Noorwegen). Zij werd gebouwd tussen 1130 en 1150 en staat in Noorwegen ook wel bekend als de koningin der kerken . Behalve dat de staafkerken de oudste houten gebouwen van Noorwegen zijn, zijn ze de oudste houten kerken van het christelijk geloof. De huidige kerk is niet de eerste op deze locatie, opgravingen in 1956-1957 door de archeoloog en architect Håkon Christie toonden aan dat er in ieder geval één (zo niet twee) oudere kerken hier hebben gestaan. Het houtsnijwerk aan de noordgevel zijn waarschijnlijk afkomstig hiervan, overeenkomstig snijwerk is nergens anders gevonden. De stijl wordt dan ook de Urnes-stijl genoemd (zie afbeelding lager op deze pagina). Deze kerk werd geplaatst op de lijst van Werelderfgoed door UNESCO in 1979. Een van de redenen is de eerder genoemde Urnes-stijl . Urnes staafkerk is een van vijf Noorse monumenten op deze lijst. Toen deze kerk werd gebouwd, lag ze ongeveer 120 meter van de fjord af. Ze werd op de Sognefjord georiënteerd met zicht op Luster aan de ene kant en de andere kant uitzicht richting de monding van het fjord. Hoewel haar ligging vandaag enigszins geïsoleerd lijkt, was het in het toenmalige Noorwegen anders. De fjorden waren de rijkswegen van het land, of er nu ten strijde werd getrokken - of met handel als doel. Dat dit geen uithoek was, toont ook delen van het inventaris, de kerk heeft onder meer twee geëmailleerde 13e eeuwse kandelaars uit Limoges ( Frankrijk ).

Rondom deze kerk zijn ook veel legendes , inclusief een variatie op het Deense sprookje van Hagbard en Signe . Volgens de traditie vond hun tragisch liefdesverhaal hier plaats. Er schijnen ook tastbare bewijzen hiervoor te zijn geweest, zoals een 50 ellen lang weefsel (het Weefsel van Signe ) dat bij brand werd nat gemaakt en als blusdeken gebruikt - of stukjes ervan werden uitgedeeld als relikwie.

Vikingskipshuset

Het vikingsschipmuseum (Vikingskipshuset - het huis van het vikingsschip) is gevestigd in Bygdøy in Oslo. Het museum maakt onderdeel uit van het historische museum van de universiteit van Oslo en hier zijn de vikingsschepen uit Tune, Gokstad en Oseberg te bezichtigen.

Ook worden er vondsten tentoongesteld van de vikingbegraafplaats in Borre. Een afzonderlijk gebouw toont vondsten uit de vikingstijd die aan het eind van negentiende en het begin van 20e eeuw . Dit idee, uit 1913 , is afkomstig van de Zweedse professor Gabriel Gustafson.

De vikingsschepen Gokstad en Oseberg lagen toen al verscheidene jaren opgeslagen bij de universiteit van Oslo. Voor het ontwerp van het museum werd een wedstrijd uitgeschreven die werd gewonnen door Arnstein Arneberg . De vleugel waar het schip Oseberg staat is gebouwd met financiële ondersteuning van het Storting . In 1926 werd het schip verplaatst vanuit het tijdelijk onderkomen bij de universiteit. De delen van het gebouw die bestemd waren voor de schepen Gokstad en Tune werden voltooid in 1932. Het laatste deel van het museum liep vertraging op door de Tweede Wereldoorlog . Het deel van het musueum waar andere vikingvondsten te zien zijn is voltooid in 1957.

Het Noorderlicht

Het noorderlicht, of Aurora Borealis , zoals de wetenschappelijke naam luidt, is het vaakst te zien tussen november en februari. Gegarandeerd is het natuurlijk niet, want het verschijnsel is afhankelijk van bijzondere meteorologische omstandigheden. Het noorderlicht is het best ten noorden van de poolcirkel te zien. Soms zijn de weersomstandigheden zodanig dat het noorderlicht ook in Zuid-Noorwegen te zien is.

Onze magazines

Reismagazines van Meridian Travel

GoAmerika Magazine
Canada Magazine
Australië Magazine
Indonesië Magazine
GoNewYork Magazine
WINTER Magazine
Outdoor & Avontuur
WILD Magazine
De Mooiste Rondreizen

 

Lees alles online

Online toegang tot al onze uitgaves

Ontvang ons magazine en krijg tevens online toegang tot al onze publicaties!

Lees verder


Nieuwsbrief

Meld je aan voor onze nieuwsbrief en blijf op de hoogte!

Aanmelden kan hier

Wild South van Martin Schäfer

BOEK | Wild South van Martin Schäfer

Wild South, portretten uit het zuiden van de Verenigde Staten is een schitterend naslagwerk voor liefhebbers van de Verenigde Staten en dan met name de zuidelijke staten. Auteur Martin Schäfer reisde onder meer door Louisiana, Mississippi, Alabama en Tennessee. 
Lees verder